Follow by Email

2.2.11

Να 'χαμε λέει ένα σουφλέ σοκολάτας τώρα..


Έχε την εικόνα: Περπατάω, είναι περίπου 8μιση το βράδυ, γυρίζοντας από μια ενδιαφέρουσα επαγγελματική κουβέντα. Κάνει πολύ κρύο και έχω ξεχάσει τα γάντια και το καρό φουλάρι μου στο γραφείο. Στα μισά του δρόμου έχω επίσημα παγώσει και επιταχύνω το βήμα μου. Το μόνο που με νοιάζει είναι να φτάσω σπίτι.
Από την γωνία ήδη, ψάχνω στις τσέπες μου τα κλειδιά για να τα έχω έτοιμα. Βρίσκω το ipod, ένα voucher courier από μια παραλαβή που έκανα τις προάλλες, δύο τρία λαστιχάκια για τα μαλλιά, τα κλειδιά του γραφείου, χαρτομάντιλα, ένα ζευγάρι ακουστικά και το ένα γάντι. Φτάνω στην είσοδο και με το κινητό στο χέρι –δεν το βάζεις στην τσέπη, χάνεται στο χάος- προσπαθώ να ψάξω στην τσάντα μου. Εκεί βρίσκω το ημερολόγιο μου, ένα μισοφαγωμένο τοστ, πορτοφόλι, αποδείξεις ΑΤΜ, χαρτομάντηλα, ένα μπουκαλάκι νερό. Νευριάζω και αναποδογυρίζω την τσάντα ενώ σκέφτομαι με τρόμο πως αν έχασα τα κλειδιά χάθηκα. Βγάζω ένα ζευγάρι σκουλαρίκια –ωραιότατα, τα πήρα όσο περίμενα το ραντεβού νωρίτερα- κάτι αποδείξεις, ντεπόν, φωτοτυπίες από το «Προβλήματα της Αρχαίας Ελληνικής Δημοκρατίας» για την εργασία και το δεύτερο γάντι (είναι μεγάλη η τσάντα, οκ;). Αγχώνομαι. Που είναι τα κλειδιά; Με βρίζω. Αφήνω το κινητό από το χέρι μου και μου μένουν τα κλειδιά. Αφηρημένο! θα μου έλεγε ο αδερφός μου αν με διάβαζε τώρα. Όπως τότε που μπήκε ξημερώματα στο σπίτι και βρήκε τα κλειδιά πάνω στην πόρτα απέξω, το θερμοσίφωνα ανοιχτό και εμένα να κοιμάμαι. Μπαίνω στο σπίτι, είχα παγώσει τόση ώρα χωρίς γάντια και κασκόλ.
Σήμερα το πρωί, έσφιξα τα δόντια και ήρθα χωρίς φουλάρι –όχι γιατί δεν έχω άλλο, αλοίμονο!, αλλά γιατί μετά θα έπρεπε να έχω και τα δύο και η τσάντα όπως είδες ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ-. Φτάνοντας στην δουλειά, χαμογελούσα επειδή δεν έβρισκα τα κλειδιά του γραφείου, «μα εχτές ήταν εδώ.. τα είδα…» ψιθύριζα στον εαυτό μου, την ώρα που στον πάτο της τσάντας το καρό φουλάρι μου μου έκλεινε το μάτι…

Τα υστερόγραφα τα αγάπαμε αυτές τις μέρες. Οπότε:
ΥΓ Ναι ο τίτλος είναι άσχετος. Μην με καταπιέζεις όμως, γιατί τελευταία δεν είμαι στα καλά μου. Η φωτογραφία είναι σχετική!

2 σχόλια:

  1. γλυκούλα με σχετικό ή άσχετο τίτλο εγώ απολαμβάνω πάντα αυτά που γράφεις...οπότε no worries!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η δικιά μου δεν χωράει τοστάκι ρε γαμώτοοοοο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή