Follow by Email

26.8.09

Ξανά στα κουζινικά μας..

Το 2005 δούλεψα σε πολύ γνωστό εκπαιδευτικό όμιλο. Δύο μέρες μετά την πρόσληψη μου, προσλάβαμε μια ακόμα κοπέλα. Την Δήμητρα. Ήμασταν στην ίδια ηλικία. Η Δήμητρα ήξερε Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Ισπανικά τόσο καλά που μπορούσε να διδάξει κιόλας. Επίσης είχε σπουδές στην Φιλοσοφική. Η Δήμητρα τότε είχε ήδη 2 χρόνια σχέση με τον Δημήτρη. Το Δημητροζεύγαρο. Πολύ βολικό για τους φίλους. Με ένα τηλεφώνημα ή με μια επίσκεψη ή ακόμα καλύτερα με ένα κοινό δώρο, οι φίλοι τους βγάζουν την υποχρέωση στην γιορτή τους. Με την Δήμητρα δουλέψαμε πάνω κάτω το ίδιο διάστημα και φύγαμε σχεδόν παράλληλα από τον αποτυχημένο εκδοτικό οργανισμό. Από τότε κρατήσαμε επαφή, με τηλέφωνα, emails, sms….

Την ίδια περίοδο γνώρισα την Γεωργία (βλέπε παρακάτω). Το 2006 γνώρισε τον καλό της. Ζουν ευτυχισμένοι την σχέση τους εδώ και 2 σχεδόν χρόνια. Η Γεωργία μέσα στα αεροπλάνα για επαγγελματικά ταξίδια και ο καλός της μέσα από υπερωρίες.

Πάνω κάτω την ίδια περίοδο, σε ένα πάρτι που συνόδευα έναν φίλο γνώρισα την Ήβη. Αφού γυρίσαμε όλα τα Bars της Αθήνας και αφού βάλαμε άτυπο στοίχημα να μην γυρίσουμε πριν τις 6 το πρωί για τα Παρασκευο-Σαββατόβραδα ενός ολόκληρου χειμώνα, εκείνη γνώρισε τον πρίγκιπα της στο τέλος του στοιχήματος, αποφάσισε πως δεν θέλει να τον χάσει και παντρεύτηκε μια Κυριακή του Ιουνίου. Εδώ και μερικές εβδομάδες δεν προλαβαίναμε να συναντηθούμε γιατί έψαχνε για κουζίνα και γενικά είχε μαστόρους.

Πριν από μερικές εβδομάδες με πήρε στο τηλέφωνο η Γεωργία έντρομη ότι θέλει να συζητήσουμε και έτσι έμαθα ότι μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου μετακομίζει με τον καλό της αναισθησιολόγο. Στα βιαστικά emails της μαθαίνω ότι ψάχνει κουζίνα και καναπέ.

Εχτές βράδυ συνάντησα την Δήμητρα, σχεδόν μετά από 3 χρόνια. Μόλις κάτσαμε στο τραπέζι, έκανε με το χέρι της να φτιάξει μια αδέσποτη τούφα από τα κατά τα άλλα υπέροχα μαλλιά της. Τυφλώθηκα! Ένα δαχτυλίδι με το μενίρ του Οβελίξ κοσμούσε το δάχτυλο της. Κόντεψα να κλάψω από συγκίνηση. Όταν ήμασταν έτοιμες να φύγουμε από το τραπέζι η Δήμητρα μου είπε: Ευτυχώς που τα είπαμε τώρα, γιατί σε λίγο καιρό αν αλλάξω και δουλειά θα είμαι στο τρέξιμο. Άσε που πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε για κουζίνα…

Eτσι σήμερα αποφάσισα τα εξής τρία….

1. Θα κλείσω ραντεβού και στις τρείς την ίδια ώρα, μέρα και μέρος. Αφού έρθουν και τις συστήσω μεταξύ τους, θα αγοράσω ένα take away καφέ και θα πάω να χαζέψω βιτρίνες. Μετά από δύο ώρες θα επιστρέψω να μάθω νέα τους. Αλλιώς, αν μείνω εκεί θα είναι σαν να κρατάω πρακτικά από συνεδρίαση με κύριο θέμα Έρευνα Αγοράς Επίπλων Κουζίνας.

2. Άκυρες όλες οι επόμενες επαγγελματικές αναζητήσεις. Θα πάω να γίνω κουζινάς. Δεν με νοιάζει καθόλου αν θα ξεκινήσω από χαμηλά. Δέχομαι να γίνω μαστορόπουλο στα 30 μου. Αν μην τι άλλο εξασφαλίζω το μέλλον μου. (ειδικά αν τηρήσω το 3)
Η’ μήπως να μην χάνω χρόνο και να ασχοληθώ με εισαγωγές από κούνιες και κουδουνίστρες???

3. Oι καινούργιες φίλες μου από τούδε και στο εξής θα είναι κάτω των 25.

4. Τελικά, ξανά στα ίδια παιχνίδια ξαναγυρίζουμε. Κουζινικά στα 5 μας? Κουζινικά και στα 30 μας..
(΄Ωχ, λες ο Θανάσης να θέλει πάλι Playmobil??)




ΥΓ.. Βρε κουτά, ας λέω εγώ… Σας αγαπώ.. Αλλά μπορούσατε να ενημερώσετε κανα δυό χρόνια πριν… τώρα θα ήμουν έτοιμη κουζινού και θα σας έκανα και καλύτερες τιμές…Κουτά ε κουτά….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου