Follow by Email

10.12.10

Όταν ήμουν μικρή..

.. κάθε πρωί εκνεύριζα την μαμά μου επειδή δεν ήθελα να βάλω μπουφάν με φόρμες αφού δεν ταίριαζε.
.. πριν κοιμηθώ κοιτούσα κάτω από το κρεβάτι και μέσα στις ντουλάπες για να είμαι ήσυχη ότι δεν είναι κανείς εκεί.
.. και τον χειμώνα τύλιγα την κουβέρτα γύρω από τα πόδια μου, μην τυχόν και μείνουν ακάλυπτα και με τραβήξει κάποιος από εκεί.
.. δεν έπινα γάλα, δεν έτρωγα τηγανιτές πατάτες και δεν μου άρεσαν τα γλυκά.
.. έπλαθα κουλουράκια με την μαμά μου και δεν ακολουθούσα ποτέ τα δικά της σχέδια παρά μόνο έκανα κάτι δικά μου αφηρημένα που κανείς δεν καταλάβαινε.
.. τα καλοκαίρια, περιμέναμε να νυχτώσει για να μας πάρει ο παππούς σουβλάκι από το καφενείο-ψησταριά-μπακάλικο του χωριού, το οποίο ήταν τίγκα στο αλάτι και στο λίπος αλλά ποιος έδινε σημασία;
.. αργά το βράδυ, στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού, ξυπνούσα από δίψα (μετά το σουβλάκι), έβγαινα στην βεράντα ξάγρυπνη και με έπαιρνε ο ύπνος στις μεταλλικές λευκές καρέκλες με τα λουλουδάτα μαξιλάρια.
.. έπαιζα μαγαζάκι με τις φίλες μου και μαλώναμε αν κάποια επαναστατούσε και μας έκανε ανταγωνισμό.
.. τα χριστούγεννα, όταν ακόμα δεν μπορούσα να πάρω δώρα από μόνη μου, τύλιγα τον αφρό ξυρίσματος του μπαμπά μου με χαρτί από τον χρυσό οδηγό και το έβαζα κάτω από το δέντρο. Για μερικά χρόνια θυμάμαι, την παραμονή, τον μπαμπά μου να ψάχνει τον αφρό ξυρίσματος, την μαμά μου το αρωμά της, την αδερφή μου την κασέτα των Duran Duran και τον αδερφό μου το ρολόι του..
.. σκεφτόμουν ότι θα είμαι 30, θα φοράω φορέματα, θα βάφομαι και θα έχω τρεις φίλες που θα είμαστε σαν αδερφές.
.. τον άντρα μου τον λένε Κώστα (σαν τον αγαπημένο μου συμμαθητή) και θα με αγαπάει όσο έβλεπα τον μπαμπά μου να αγαπάει την μαμά μου.
.. στις σχολικές εκδρομές μαζεύαμε λουλούδια, τρώγαμε εναλλάξ κρουασάν και πακοτίνια και στον γυρισμό στο σχολείο σπρωχνόμασταν στις βρύσες από την δίψα μας.
.. φοβόμουν ότι κάποια μέρα κάποιος θα σβήσει τ' αστέρια.. και ονειρευόμουν να είμαι τόσο μεγάλη ώστε να μπορώ να το αποτρέψω αυτό το κακό.....

2 σχόλια:

  1. Όταν ήμουν μικρή (6 ετών)δεν φοβόμουν, δεν γκρίνιαζα, δεν έτρωγα ποτέ και τίποτε παρό μόνο γαριδάκια μέχρι να με πονέσει η κοιλιά μου.
    Όταν ήμουν μικρή δεν με απασχολούσε στο ελάχιστο τι θα φορούσα, έπαιζα "γραφείο" με τις φίλες μου και όταν ήθελα να καλοπιάσω την αδελφή μου, παίζαμε μαγαζάκι με εμένα στον ρόλο της πελάτισας (βαρετός) και εκείνη στον πρωταγωνιστικό της πωλήτριας!!!
    Τώρα που είμαι μαμά 6χρονης, αισθάνομαι πολλές ενοχές που δεν έχω τον χρόνο και κάποιες φορές την διάθεση και την υπομονή (ναι το ομολογώ)να αφεθώ και να ξαναζήσω μαζί της, έστω και σταγόνες παιδικής ηλικίας...Σήμερα το πρωί της φώναξα πολύ - πολύ γιατί είχαμε ήδη αργήσει και εκείνη δεν φορούσε τα χρυσοκαφέ αθλητικά της επειδή δεν ταιριάζαν με την μωβ φόρμα της. Και μετά οδηγώντας προς το γραφείο, δάκρυσα πολύ - πολύ γιατί μας στέρησα ένα χαμογελαστό πρωϊνό!...Πρόλαβα πάντως να την φιλήσω και να της ζητήσω συγγνώμη πριν την βάλω στο σχολικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://www.youtube.com/watch?v=BX3Ztxtm6F4
    Όταν ήμουν παιδί είχα βρει έναν κήπο
    για να κρύβομαι εκεί απ' τη ζωή όταν λείπω
    όταν ήμουν παιδί είχα κρύψει έναν ήλιο
    να 'χει ο δρόμος μου φως κι η σιωπή μου έναν φίλο
    ;ο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή